Terugblik kenniscafé met Dirk de Bekker

Ten overstaande van een volle zaal (ca. 260 aanwezigen) gaf onderzoeksjournalist Dirk de Bekker op 5 juni een lezing over zijn onthullende boek Het Pestidenparadijs. De lezing werd gevolgd door een paneldiscussie onder leiding van Andries Ophof. Behalve de auteur bestond het panel uit Margriet Mantingh (voorzitter PAN Netherlands) en onze eigen voorzitter Frans Rooijers.

Dirk zette in zijn lezing de huidige pesticidenproblematiek in een historisch kader. Al sinds 1938 met de uitvinding van DDT, worstelt de wereld met de ernstige toxiciteit van pesticiden. Onvoorziene, maar ook vaak bewust verzwegen gevolgen konden doorgetrokken worden naar de situatie van vandaag de dag. Waarheidsbevinding, benadrukte de auteur, dat was zijn missie, en niets minder dan dat.

Waar de ‘waarheid’ tegenwoordig vaak in twijfel wordt getrokken, kreeg het publiek van hem wel de waarheid te horen. Gestaafd door het bewijs uit de duizenden rapporten en honderden interviews met alle mogelijke betrokken en instanties, was Dirk duidelijk in zijn conclusies. Ja, pesticiden schaden onze gezondheid en ja, ze brengen grote schade aan de natuur, en ja, de waterleidingbedrijven luiden de noodklok.

Het panel bestaande uit Dirk de Bekker, Margriet Mantingh, Frans Rooijers (v.l.n.r.)

Biochemicus Margriet Mantingh gaf uitleg hoe de toxiciteit van de nieuwe generatie pesticiden met hun moleculaire complexiteit vergroot wordt als ze onderlinge verbindingen aangaan en stapelen in de natuur en de mens. Toen een lelieboer geëmotioneerd riep dat Meten=Weten op moest houden met hun handhavingsverzoeken omdat ze “kapot worden gemaakt”, antwoordde Frans Rooijers rustig dat we dit niet van plan waren. De overheid heeft spelregels opgesteld in de vorm van wetten en zal deze moeten handhaven. Ook herhaalde hij dat Meten=Weten blij is als de sector met de Drentse Lelie toe wil naar een aanzienlijke reductie van pesticiden. Het feit echter dat geen enkele informatie met ons is gedeeld over de data en de gebruikte middelen is niet vertrouwenwekkend.

“Wat kunnen we zelf doen?”, was een laatste vraag aan Dirk. Behalve de politiek (gemeentelijk, provinciaal en landelijk) vragen om te handhaven en in gesprek gaan met de boer die zijn land verpacht, dan wel de teler zelf, riep hij de zaal op om in de eigen keukenkastjes te kijken. Wat blijkt? Bijvoorbeeld lokdoosjes of mierenpoeder is zeer giftig voor het milieu. Particulieren kunnen makkelijk aan schadelijke stoffen komen die al jaren verboden zijn voor de landbouw. De reden is dat deze middelen onder een ander agentschap vallen, dat van dierengeneeskunde.

Wat we ook kunnen doen is de onafhankelijke journalistiek ondersteunen, zei hij. Neem een abonnement op een krant, en help journalisten dit soort complexe en zeer tijdrovend onderzoeken te doen. Leuk weetje; de auteur had deze avond te weinig boeken meegenomen om aan de vraag te voldoen.

We kijken terug op een succesvolle avond, onze dank naar iedereen die aanwezig was, op naar het volgende kenniscafé!

Vergelijkbare berichten